31.07.2012, 19:49
.
Ik zag den Dood: het was een argloos kind,
In 't lelie-aanschijn de oogen blauw en groot.
Stil reikend de armen, klom hij me op den schoot,
Een teedre knaap, die Moeder wedervindt.
Warm wilde ik streelen, tot het bloeide rood,
Zijn wangenblank... toen voelde ik, schrik-ontzind,
Onthuivren adem kil als winterwind
Den marmermond, dien hij ten kus mij bood.
Daar wekte Lente me uit dat bang visioen,
Een blije merel zong in 't heesterhout,
Een vrool'ke haan liet schallen zijn klaroen.
Doch 'k wandel sedert bleek door knoppengoud
En tulpenrood en halme- en bladergroen,
Met tragen tred en lippen ijzigkoud.
Ik zag den Dood: het was een argloos kind,
In 't lelie-aanschijn de oogen blauw en groot.
Stil reikend de armen, klom hij me op den schoot,
Een teedre knaap, die Moeder wedervindt.
Warm wilde ik streelen, tot het bloeide rood,
Zijn wangenblank... toen voelde ik, schrik-ontzind,
Onthuivren adem kil als winterwind
Den marmermond, dien hij ten kus mij bood.
Daar wekte Lente me uit dat bang visioen,
Een blije merel zong in 't heesterhout,
Een vrool'ke haan liet schallen zijn klaroen.
Doch 'k wandel sedert bleek door knoppengoud
En tulpenrood en halme- en bladergroen,
Met tragen tred en lippen ijzigkoud.