29.07.2012, 15:04
.
Op 't kerkhof, waar de kerker van uw ziel
In puin ligt en bedolven onder 't zand,
Sta ik voor 't laatst, aleer 'k verlaat dit land,
Bij 't stil dood hart, dat vroeg mijn liefde ontviel.
Ik kus uw naam en hecht, met vrome hand,
Mijn laatste bloem aan 't kruis waar 'k niet voor kniel,
O bloem, die in mijn lente aan bloemen schriel,
Trouw bloeide, als 't leed mijn ziel had overmand.
Mijn zuster, weet ge 't in uw hemel nog
Hoe 'k eens met u deze' akker Gods betrad
En gij zacht klaagde: - Ik sterf nu dra, maar och
‘Hoe moet ik rusten in deez vreemde stad?’
En ik geen troost vond, wanende ál bedrog?
Nu houdt voor 't laatst mijn liefde uw kruis omvat.
Op 't kerkhof, waar de kerker van uw ziel
In puin ligt en bedolven onder 't zand,
Sta ik voor 't laatst, aleer 'k verlaat dit land,
Bij 't stil dood hart, dat vroeg mijn liefde ontviel.
Ik kus uw naam en hecht, met vrome hand,
Mijn laatste bloem aan 't kruis waar 'k niet voor kniel,
O bloem, die in mijn lente aan bloemen schriel,
Trouw bloeide, als 't leed mijn ziel had overmand.
Mijn zuster, weet ge 't in uw hemel nog
Hoe 'k eens met u deze' akker Gods betrad
En gij zacht klaagde: - Ik sterf nu dra, maar och
‘Hoe moet ik rusten in deez vreemde stad?’
En ik geen troost vond, wanende ál bedrog?
Nu houdt voor 't laatst mijn liefde uw kruis omvat.