29.07.2012, 15:22
.
'k Lag op mijn leger, krachteloos en krank.
En 'k hoorde een stem: - ‘Hoe droomt ge aldus! ontwaak
En volg mij tot uw laatste kindertaak:
Uw vader sterft, breng hem uw levensdank.’
En wanklend, als een kind bedwelmd door vaak,
Daalde ik een trap af, barvoets, bleek, in 't blank.
En 'k zag een rouwstoet, 'k hoorde grafliedklank,
'k Zag door een spleet vreemd licht: dat werd mijn baak.
En angstvol klopte ik op een dichte deur.
Geen antwoord klonk, waar 'k bevend binnentrad,
In 't leeg vertrek, zoetzoel van bloemengeur.
Het leven niet, doch U heb 'k liefgehad,
O Vader! en nog vult met trouw getreur
Uw stoet van rouw mijn grauwe erinnringsstad.
'k Lag op mijn leger, krachteloos en krank.
En 'k hoorde een stem: - ‘Hoe droomt ge aldus! ontwaak
En volg mij tot uw laatste kindertaak:
Uw vader sterft, breng hem uw levensdank.’
En wanklend, als een kind bedwelmd door vaak,
Daalde ik een trap af, barvoets, bleek, in 't blank.
En 'k zag een rouwstoet, 'k hoorde grafliedklank,
'k Zag door een spleet vreemd licht: dat werd mijn baak.
En angstvol klopte ik op een dichte deur.
Geen antwoord klonk, waar 'k bevend binnentrad,
In 't leeg vertrek, zoetzoel van bloemengeur.
Het leven niet, doch U heb 'k liefgehad,
O Vader! en nog vult met trouw getreur
Uw stoet van rouw mijn grauwe erinnringsstad.