Als na een bui, met kletter-koel getik

[ZaunköniG]

.



Als na een bui, met kletter-koel getik,

Van hoogen kruin op lage looverlaag,

Een wijl nog droppels vallen, zwaar en traag,

Als, 't broze lijfje wreed doorschokt van schrik,

't Geslage' in slaap geweende kindje staag

Zijn leed nog uit in rhythmen van gesnik,

Zoo weent nog na mijn Ik - van hede' om 't Ik -

Van vroeger, na geweld'ge wanhoopsvlaag.



Mild spreidt de boom nu rijpheids rijk aroom,

In blauwen nacht, op maanverzilverd duin.

Ik ben die ruischend-reingebade boom:

Nog druipt zijn loof, een ster bekroont zijn kruin.



Ik ben dat kind, nog weenende in zijn droom,

Waar 't speelt met engle' in d'eeuw'gen lelietuin.